CANIMDAN CANA
Kalbimin kıyısında duran bir sesle başlar her şey,
“Canım” dediğimde içimden bir can kopar sana yürür sessizce.
Adını taşıyan bir yol açılır içimde,
Her adımında kalbim biraz daha çoğalır.
Söylediğim her “canım”,
Sana doğru eksilen bir yanım olur aslında.
Bir kelime değil, içimde büyüyen bir sızı gibi,
Sessizce yerleşir gecelerime.
Adını fısıldadığım her an,
Zaman durur, dünya kendi sesini kaybeder.
Gözlerimde biriken bütün hikâyeler,
Senin adınla yeniden anlam bulur.
Ve bir gün belki bilirsin,
Bu “canım” dediğim yerden yalnızlık değil, sen çıkarsın karşıma.
O an susar bütün kelimeler,
Kalbim, adını ezberleyerek konuşur yalnızca.
YÜCEL ÖZKÜ
21 Haziran 2026/16:41
Kayıt Tarihi : 4.09.2026 20:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!