Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yalnızık ve birşeyelrin yokluğu hakim genel olarak...Şiirlerinizde bunu gördüm birçok şiirinizi okuyarak....Duygu hakimiyeti şiirin tadına uygun lakin bir kısır döngü duygularınıza hakim...Bu durum şiirde büyümenizi önler...saygılarımla binlerce özür dileyerek
'' yürekten ölmek ne kadar güzel bir söylem...tebrikler...''
Oyyy etmeee. Sevgilerimle
acı bir sitem
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta