Birde yetmezmiş gibi hiç doğru düzgün çalmayan radyo kanalları, dudaklarındanhiç düşürmediğin o eşsiz melodileri çalmaya başladı.
Her gün, mavi larciverte bürünmeden hemen önce...
saçlarımın şafak kızılına kadar, ben ve aslında hiç benim olmayan sen, radyo başındaydık.
Gece, kıskandı hüznümüze.
Yıldızlarda gördüğüm gözlerin ağladı terk eden benmişçesine..
Halbuki ne geceler yaşadım ben böyle.
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta