Candı Canandı Şiiri - Meksen Kılınç

Bir güzel sevdim önceleri gönlüme candı canandı
Ne vakit bir köşede ağlasam derdime dermandı
Deli divane olsam da aşkıyla yitirsem yolumu
Sözleri sıkı sıkı elimden tutan bir yardı yarandı

Ne zaman vuslatı hayal etsem endamı yakardı
Bu güzellikle kim görse de onu hali dumandı
Kör olsam da aşkından şaşırsam aklımı
Gözleri ruhumu aydınlatan bir nurandı

Sana gönül verenlerin niceleri handı sultandı
Bilmedin kapında nice köpek vardı sureti insandı
Hiç anlamadın gönlüm sana Leylaydı Mecnundu
Gözleri tenimi katre katre yakan bir ateşi suzandı

Bir gidişi vardı sanki arzı makamı kalemle yıkardı.
Bir gülüşü vardı arzu semayı güneşle kıskandırırdı.
Ne istedi ki şu garip gönlümden taştan taşa çaldı.
Zaten bir bakışıyla beni tarumar eden gözleri vardı...

Zaten o sözleri ömrüme son veren bir fermandı

15/05/2009
MEKSEN KILINÇ