Bir Bilseydin Şiiri - Meksen Kılınç

usulca dokun yüreğime
anlarsın sevmek neymiş
kalp atışlarımdan duyarsın
sana olan sevdamı…

ve seni ne kadar sevdiğimi
bir bilseydin bilmekten ölürdün
yokluğunla beni de kahrımdan öldürürdün

sen gemiler yaktın mı hiç sevda limanlarında
ay ışığında yakomozlar karıştımı gözyaşlarına
sen hiç imdat bekledin mi denizler ortasında
gökyüzüne bakarak imbat rüzgarlarını
oysa bir deniz feneriydi yüreğim avuçlarında
hiç pervane olmadın ki karanlıkta ışığıma.

yada dipsiz kuyularda sen Yusuf misali
ben sensizlikten kanlı gömlek, ellerinde Yakup misali
ben sevginle mimlenirken zerre zerre
şükreder boyun bükerim rabbime
seni bana bağışladığı için vav gibi

bir bilseydin sana olan sevgimi
bilmekten ölürdün doğduğun bu günde…
en sevgili..ey sevgili

04/06/2012
MEKSEN KILINÇ