Canda Kaldı Şiiri - İbrahim Coşar

Kara kışın soğuğunda sarılırdım gülüşüne
Dokunduğun parmakların sıcaklığı tende kaldı!
Kırılmadım dersem yalan, zamansızca gidişine;
Mutlu bahar umutlarım sende kaldı, sende kaldı!

Bir aşk düşün, gizli saklı yaşandı yıllar boyunca;
Ne aşkına kanabildim ne de sevmiştim doyunca.
Küçük kıyamet yaşadım gittiğinizi duyunca,
O göz göze bakışların anda kaldı, anda kaldı!

Önceleri en derinden sevmedin mı bu adamı?
Sevdiğine nasıl layık gördün urgansız idamı?
Hayallerde yaşadım hep sana olan bu sevdamı;
Yaşanılmış güzellikler dünde kaldı, dünde kaldı!

Parçalanmış bu yürekler şimdi birer viranlıktır,
Sana duyduğum bu sevda sanmayasın bir anlıktır
Sayenizde bugünümüz, yarınımız karanlıktır;
Hasret denen çaresiz dert bende kaldı, bende kaldı!

Can yakıyor uzadıkça merhabanın araları,
Kabuk bile bağlasalar sızlıyor iç yaraları;
Canımdan can koptu sanki giydiğinde karaları;
Coşari’nin aşk acısı canda kaldı, canda kaldı!

17.06.2026/Samsun