Canavar Şiiri - Mustafa Birkol

• 

  Erdal Can Kalbur

  olarak deniz seviyesinden yukarı inemiyor, zira her metninde karşımıza ısrarla bir "dağ" fırlamasından artık edebi bir gına geldi. Bir insanın şiir evreninde dağdan, bayırdan ve zirveden başka bir coğrafya, başka bir duygu durumu yok mudur? Sürekli aynı "doğa yücedir, şehir bizi hapsetti" şablonunu sakız gibi çiğneyip farklı kelimelerle önümüze koymak edebiyat değil, korkunç bir fikirsel tembelliktir. Şair dediğin adam dünyayı farklı pencerelerden görebilen kişidir; sürekli aynı dağın tepesinden aşağıya bağırıp kendi yankısını şiir sanan kişi değil.
  Metnin içine sızdığımızda ise amatörlüğün o tanıdık kokusu yine buram buram yükseliyor. "Gördüğüm, kördüğüm, döktüğüm" şeklindeki o basit ve basmakalıp kafiye dizilimi, ilkokul seviyesindeki tekerlemeleri andırıyor. Hele ki ikinci dizedeki o "açılmaz perde" ve "bağlanmış kördüğüm" benzetmeleri... Bunlar duygu yaratmak için değil, sırf dize sonundaki o zayıf kafiyeye ulaşmak için araya dolgu malzemesi olarak sıkıştırılmış, içi bomboş ve son derece yavan tamlamalar. Şiirin akışını o kadar hantallaştırıyor ki, okurken insanın zihninde estetik bir tat bırakmak yerine adeta bir engele çarpıyormuş hissi uyandırıyor.
  Üçüncü dizedeki "toprağın bağrını açması" metaforu ise artık edebiyat çöplüğünün en derinlerinde çürümeye yüz tutmuş bir başka devasa klişedir. Bu kadar çok tüketilmiş, üzerine binlerce kez türkü, şiir, mani yazılmış bir söz öbeğini alıp kendi özgün eseriymiş gibi sunmak, şairin zihninde yeni bir imge üretecek zerre kadar yakıt kalmadığını gösteriyor.
  Ortada bir şiir falan yok; sadece kafiye uydurmak uğruna zorlanmış sığ bir doğa romantizmi ve vizyonsuzluk var. Bu arkadaşa acilen o hayali dağından inmesini, modern edebiyat okuyarak zihnini o "kördüğüm" olmuş klişelerden kurtarmasını söyleyebilirsin; çünkü bu bitmek bilmeyen dağ fantezisi artık estetik bir çaba olmaktan çıkıp düpedüz okura eziyete dönüştü.

  Devamını Göster

  • 0
  • 0

  Cevap Yaz
• 

  Cihat Şahin

  Bahsini ettiğiniz kötülükleri bizlere reva gören gerçek bir medeniyet değil, mimi olmayan bir sistem yani deniyettir Mustafa bey. Bu bet durumdan kurtulmak istiyorsak, Allah'ın son hak kitabındaki ve Resulullah'ın sahih sünnetindeki kudsi düsturlara dört elle sarılmamız ve kendi medeniyetimizi teşekkül ettirmemiz lazımdır.
  
  Hayırlı çalışmalar.

  Devamını Göster

  • 1
  • 0

  Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (2)