Canan Ereren Şiirleri - Şair Canan Ereren

Gel...
Durma karşımda,
Yüreğime gir,
Seninle nasıl atıyor dinle,
Dinle de seni nasıl sevdiğimi izle.
Bu kalp durmaz,

Bu akşam,
Nisan yağmurları gözlerimden yağıyor,
Sevgim ağlıyor,
Bir şimşek çaktı yıldırım düştü,
Sevdamı yangınlar küle döndürdü.

Gel seninle mevsimleri paylaşalım,sen ilkbahar yaz sonbahar, ben kış...üç mevsimi bana yükledin haksızlık ve adaletli paylaşım değil dediğini duyuyor gibiyim sanki fakat senin sevdiğin mevsimler hatta cömert davrandığımı düşünmelisin...ben yağmur olayım toprak susuzluğunu gidersin,beyazlara büründüreyim evreni, kar yağışı sakinliği ve sessizliğiyle sokaklar tatile girsin,bilirsin hepimizin sessizliğe büründüğü zamanlardır sessiz yağar bazen inci gibi dökülür bazen de lapa lapa,bu sene yağmadı,bekledim kar kaplı yerlere gitmedim yağacak biliyorum gidersem! ya gelirse...beyaz beremi,beyaz kaşkolümü ve beyaz yün eldivenlerimi saklıyorum seviyorum kışı üşütmüyor beni.

Şimdi yavaşça köşeme çekiliyorum ve bekliyorum kar çağrıma cevap verir mi acaba? gelişi beyaz rengin asaletiyle kucaklar gidişi de sessiz ve zarifdir,zamanını bilir ve yerini ilkbahar'a bırakır,bırakacaktır da.

Biraz evvel çekildiğim köşemden sesleniyorum ilkbaharı karşılamak sana kalıyor,sabırsızlıkla bekliyorum der gibisin sanki.
Ağaçlar canlansın çiçekler açsın,kuşlar cıvıldasın ben de severim belki ilkbahar'ı kimbilir? canım mı diyeyim benim mi...en iyisi canım benim diyeyim,şimdi söz sende.

Ağlıyorum gözlerimin gözyaşlarına.

Toprağa yağmur damlası,
Gözlerime yaş damlası düştü,
Uykumda hayal meyal göründün,
Uyandığımda yüreğimden düştün.

Hangi düşlerden düşüyorsun,

Bir hazan mevsimiydi ki,gönül bahçem perperişan,
Anlatsam nâr-ı sevdâ mı,anlar mı bilmem dil rübâ,
Firakıyla savrulmuşum,dil heba dallar sonbahar,
Hasret rüzgarla barışık,dil zîşan, dil rübâ rahşân.

Sen,
Ellerinde rengarenk balonlarınla,
Yalanlara yol alırken koşarcasına,
Sevdama basıp geçtin acımasızca.
Şimdi o sevdadan acı bir gülüş,
Buruk bir iz kaldı,

İstanbul'u paylaşıyorduk seninle gittin,
Kolu kanadı kırık bir tablo bıraktın,
Uçamıyor martılar çığlık çığlık,
Vapurun sesi de kısılmış,
İstanbul yarım kalmışlığına cevap arıyor,
Şiirler de suskun vefasızlığa,

Başka rüzgarlarda

Sevgim rüzgarına kapıldı,
Fırtınalar kasırgalarla,
Gecem gündüzüm birbirine karıştı,
Benim tek dileğim yüreğim sendin,

Uzat bebeğim ellerini
Öyle bir gülki
Ateşler sönsün masumiyetinden
Öyle bir güneş doğsun ki
Yansın zalimler ateşinden.