Çanakkale Şiiri - Baha Özbek

Uyan Çanakkale!
Akıbetin yaklaşıyor,
Huris düşman çıkmış yola,
"Çanakkale benim" diyor.

Ayağa kalk Çanakkale!
Ocağına ateş düşüyor,
Flandraları ölümü andıran,
Dev amiraller kapına geliyor.

Korkma Çanakkale!
Çünkü onlar seni tanımıyor.
Geldikleri gibi gideceklerini,
Senin ölümsüz olduğunu bilmiyor.

Dayan Çanakkale!
Burada menkıben yazılıyor.
Abes bir fütuhatta,
"Kazanan Çanakkale'dir." diyor.

Sabret Çanakkale!
Düşman ateşle oynuyor.
Seyit kucaklamış koca mermiyi,
En büyük gemiyi soruyor.

Yüzün gülsün Çanakkale!
Muhammed (a.s) geliyor.
Biraz daha gayret et,
"Alemlerin Rabbi seninledir" diyor.

Dik dur Çanakkale!
Düşman denizden çekiliyor,
Gücüyle ün salmış donanmayı,
"Çanakkale yendi" diyor.

Üzülme Çanakkale!
Şehitlerinin yüzü gülüyor.
Ben vatanımı vermedim,
"Sıra sizde" diyor.