Ben susuz köyün,
Ak toprakların,
Yosun tutmuş yamaçların öğretmeniyim.
Ruhumda özlem yatar sürekli,
Bir tutku vardır insan üstüne.
Ali vardır kara gönüllü,
Bilgiye aç, bilgiye susuz.
Ben; iki dağ arasında kalmış toprak evlerin,
Yol boyu uzanan tahta köprünün,
Yurdumun en yalnız köşelerinin,
Can öğretmeniyim.
Dağ kadar büyüyen yalnızlığım,
Yar kadar açılan ezikliğim var.
Ağaran saçımın tellerinde,
Yorgun bakışlarımda,
Onlarla paylaştığım mutlulukların
İzleri var.
Kayıt Tarihi : 19.12.2006 17:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!