Issız dağlarda yalnız gezerken,
Sessiz çöllerde her an süzerken,
Dilsiz günlerde dertler ezerken,
Hangi can ağlar batan güneşte?
*
Herkes ırakmış can kucağından,
Kuşlar göçmüş garip bucağından,
Rüzgar esiyor taş ocağından,
Sahte gülüşler ardında duman.
Kayıt Tarihi : 21.04.2026 08:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!