Ayaza vuran ömrümde,
Tel tel kar düşen saçlarımda,
Çizgi dolu alnımda,
Bin keder yüklü yaşamımda
Tek mutluluk kaynağımsın.
Gözlerimin feri solsa da,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Sana baktığımda kendimi gördüm hep,
Kendime baktığımda seni,
Sen, ruhumun can evimdesin,
Bir gün toprak olsa da bu beden,
Ruhum sonsuza dek seni seven.
Dudaklarımda son hecem,
Sen, sen yine sen.
harika duygular....
Şarkı tadında güzel bir şiir.TEBRİKLER
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta