Ey ismine tüm sesleri sükut ettiğim, yorgun bir savaşçı gibiyim
Kan revanım, dizlerim aşkla nara içinde
Avuçlarımda ektiğim çiçekler, her lahzada kışa düşmekte
Özüne güneşler sakladığım gülüşler ayaz tutmuş, vuslatı tuzla buz etmekte
Ben kendinden bi-haber, boşlukları tende çare bilmekte
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




kalemi kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta