İçimde çırpınıp, boğuluyor can
Ben zannediyordum, Sen oluyor, Can!
Gücümü zorluyor, her seferinde
Kendi huzurundan kovuluyor, cân.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




kutlarım....
Cana can katan bir şiir. Canınıza sağlık. Tekrar yazışmak ümidi ile...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta