Bir akşamın boğuk gözyaşları
Seslendi sahibine
Öldürmeyin ölümü üzerine
Dualar etti kendince ardından kahkahalar
Tek kurşunlu silahını dayadı şakağına
Selamladı sonrasızlığını büyük bir huşuyla
Gözlerini açtığında doktorlar karşısında
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta