Bir uzak dostu zaman.
Seyyah olup yollara düştü can.
Ayakları parçalandı taşlardan.
Yürüdü tövbesiz yollardan...
Ömründen biraz çalmıştı zaman.
Ey deyip eyledi kervan.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
