Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
çocukluğumun mutluluk bahçelerin gezer gibi okudum. yoksun sevginin titrek sesini her beden, her gönül arar durur içindeki eskimeyişini biraz daha özgür, masum ümitler taşır hala küçüçük birikintilerde.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta