Çalı Zeybeği Şiiri - Kasım Kobakçı

Bahar olur her demi, silinince kasveti,
Taptaze bir solukla, uyanır tüm kudreti,
Şevk ile dize vurup, beklediği nöbeti,
Özleyen gönüllere, yârdır çalı zeybeği.
*
Her seher çağlayanlı, pınarlar gibi coşan,
Sıçradığı zirveyi, taze hızıyla aşan,
Yeşeren yamaçlara, çiğdem gibi yakışan,
Sevdalı yiğitlere, gürdür çalı zeybeği.
*
Atılan varsa eğer, dumanlı dik dağlara,
Her bahar filizlenip, yemiş veren bağlara,
Yürekten coşku ile, ulaşılan çağlara,
Kaldırarak kolları, hürdür çalı zeybeği.
*
Dostluğa gelenleri, yarı yolda bırakıp,
Yürekten filizlenen, selama soğuk bakıp,
Üstüne bulunmaz bir, ipekten kaftan takıp,
Nazlanan güzellere, zordur çalı zeybeği.
*
Ufkunda hep arzular, taze bahar nefesi,
Duru edayla süzer, filizlenen hevesi,
Yürekleri mest eden, yare vuslat müjdesi,
Mırıldanan dillere, pürdür çalı zeybeği.