ayaz inceden eserken parmaklarım sızlar
saçlarım güçsüz de yağsa kardan ıslanırken
ne kulaklar benim ne burun... ne yüz
bir çay içsem ne iyi olurdu
içim sancıyor
izliyorum geçenleri... koşturanları, gülenleri, burun silenleri
vitrinlere bakıyorum ellerim ceplerimde
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta