Bu şiirimi, çakallara, çakallık düşleyip fırsat kollayanlara ve beceremediği için çakallık yapamayanlara gönderiyorum...
Çakal
Dümdüz yolda şaşar takılırdınız
Ula siz ne ara çakal oldunuz?
Yaslanmaktan doğrulmazdı sırtınız
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta