Cahit Karaç Şiirleri - Şair Cahit Karaç

Yaşadığımız aşkı, bir gün unuturum sandım.
Tıpkı kabuk bağlayan yaraların kuruyup dökülmesi gibi…
Kalbimdeki bu aşkın izi bir gün beni öldürür sanırdım.
Tıpkı bir gülün bir güle değerek solması gibi.

Bazı şeyler zaman içinde unutulup kaybolur sanırdım.

Gel, uzatma be dostum.
Hayat; üstünden elimizi,
Çekecek kadar uzun değil.
Gel, sende sev, sevil.
İnsan ol. Yaşa.

Bakma gözlerime öyle, derin derin…
Yüreğimi yakar, gönlümü hoş edersin.
Aşk denilen kör gözlü budala,
Ne yaptın, sen bana böyle,
Çabuk söyle.
Yoksa aklımı başımdan alır,

Öfkeyle nefesini tutup,
Ayağa kalksan,
Gençliğini hiçe sayıp,
Olanca gücünle

Öfkeyle nefesini tutup,

Silmek için hatıraları,
Artık gücüm yetmiyor.
Yıllara gönlüm yenik düştü,
Yüreğindeki acıları sil de gel.

Aşkım, yanan kalbim,

Yıldızı yüzüne gülen sevinsin, şan, şöhret onda.
Makam, mevki, saltanat, allı pullu payeler onda.
Hayatta kader, bizim yüzümüze hiç gülmedi.
Her yaşta beklenmedik türlü türlü dertler verdi.

Kör talihle, kör Salih hiç çıkmadı karşımıza,

Yaşamadan Yaşlanmak

Çocuklukta,
Çabuk büyümek için,

Yalnızlık


Bak albümdeki resimlere,
Her gün biraz daha sararıp soluyor, benzim.
Bir gün sessizce sönerse!

Ya Muhammed

Sen her kalbe devasın.
Bulunmaz şifa, selasın.
Sen her aklın hayali,
Her kalbin rüyasısın.

YA MUHAMMED -3

Ya Muhammed
Sen nuru ziyasın.
Her kalbe devasın.
Bulunmaz şifa, selasın.