Rab ilim vermeyince kul, merhametsizleşir,
Kalp vicdanı reddeder, akıl nefis iledir…
Denilse ki Rab’bim var, bu hiç işine gelmez,
Hakikate uy desen, Hakk’ı bile dinlemez…
Her cahil vicdansızdır, kabadır, bilgisizdir,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta