Daha Çok Çağdaşlık Daha Çok Yarışma

İbrahim Şahin 2
371

ŞİİR


14

TAKİPÇİ

Daha Çok Çağdaşlık Daha Çok Yarışma

Biz çağ atladıkça çatır çatır çatlıyor çekemeyenler. '' Çatır çatır'' çatlasınlar. '' Hop hop'' hoplasınlar. '' Zıp zıp'' zıplasınlar. Biz çağ atladık çağ.

Şükür'' Ben yemek yapmasını bilmiyorum.'' diyemez oldu yeni gelinler. Öğrettik onlara kanal kanal yemek yemeyi. Yemek yeme adabını. Neydi düne kadar insanların görgüsüzlüğü tabağı kaşıkla boşalttıkları yetmiyormuş gibi bir de parmakları ile sıyırıp parmaklarını ağızlarına götürürlerdi.

Siz gördünüz mü yemek yapma yarışlarında öküz gibi önüne geleni yiyeni. İyi ki yarışma programları var. Programlar yemek yapmayı öğretmekle kalmıyor bir de yemeyi öğretiyor.

Düşünüyorum da 70'li yılları. Tv insanları haftanın bir saatine mahkum ederdi. Cumartesinden cumartesiye bir Türk filmi. Bütün insanlar işini gücünü bırakır esir olurdu TV'ye. Ne tencereler çaydanlıklar yandı. Hey gidi günler hey! Bir de Filmler film olsa. İzleyenlerden bir tekini göremezdiniz ağlamayan.

Neydi o yer sofrası denen ilkellik? Neydi o soğana yumruk vurup parçalamalar? Tabi nerdeydi o günler Tv'lerde eğitici programlar.

Radyolar gençleri esir alırdı. '' Gençlerle Başbaşa'' Gençleri geleceğe hazırlamak için kafalarını yorar da yorarlardı. Bırakın geçlik gençliğini yaşasın. Size mi düştü gençlerin geleceği.

Neydi ozanların Tv'lerde boy gösterdiği yıllar. Yazarların, düşünürlerin yaptığı paneller. Hepsi fitne fesat. İnsanları hep karamsarlığa sürüklediler. TV.kitap fuarı mı canım, yazar kitabını fuarda tanıtsın. Karacoğlan TV'lere mi çıktı. Ozansa sazını nerde çalarsa çalsın hem CD denen bir şey çıktı.

Neydi siyasilerin yuvarlak masa da toplandığı yıllar. Siyasetçileri sokakta dinlediğimiz yetmiyor bir de evde mi dinleyeceğiz. En iyisini yaptı TV kanalları helal olsun.Hiç bir dizide ağlatmadı, hiç bir dizi de bizi düşünmeye zorlamadı. Hep güldürdü. Gülmediğimiz programlar varsa da o da bizim cahilliğimiz.
Neydi dere boylarında koca koca kazanlarda su kaynatıp tokaçlarla yıkadığımız çamaşırlar.Küllü sularla yıkadığımız kapkara tencereler. Tencereler yıkandıkça kararırdı elimiz, ayağımız yüzümüz. Resmen rezalet, resmen ilkellik. İyi ki ''Temizlik Yarışmaları'' var. Öğrendik kirlenmeden temizlemeyi. Öğrendik temizlemeyi, çağdaşlaştık.

Çağ atladık çağ. Dünyanın milyonlarca masraf yapıp yıllar yıllarda çektiği çekimleri biz sıfır maliyet '' Şip Şak'' 5 dakikada çekiyoruz. Senaryo masrafı sıfır. Oyuncu masrafı sıfır. Mekan beleş. İki kaynana iki gelin. İster bir birinin saçını başını yoldur, ister yemek yaptır, ister bulaşık yıkat, ister sofra kurdur. İster yemeğin tadına baktır. Sonuç izleniyor mu? İzleniyor. Demek ki toplum bu tür programlara aç. Daha yemek pişirmeyi, tadına bakmayı bilmeyenler var. İyi ki TV kanalları var iyi ki bizi sürüklüyor o yarışmadan o yarışmaya.

Yiğidi öldür hakkını yeme '' Aşkım'' demeyi bile öğrettiler. Öğrettiklerini say say bitmez... Zenginlerinin özel hayatlarını bile. O yayınlar olmasa nerden bilecektik onların gizli aşklarını

Bir de çok yakında soyunmayı giyinmeyi öğreten yarışma programları girerse kim tutar bizi. Çatlayanlar çatlasın

Daha çok Çağdaşlık daha çok yarışma...

En iyi benim evim.
En iyi benim arabam.
En iyi benim eşim.
En iyi benim.....

İbrahim Şahin 2
Kayıt Tarihi : 23.9.2019 22:13:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!