Adı dahi bilinmez bir caddenin
sokaklarında, kıvrımlı yollardayım.
Kimsesizliğin mahzun bakışlarıyla,
mahcup ifadelerle,
bir tebessüm parçalıyorum yüzüme.
Hani o, çizgilerin kendilerine yer bulmak için
birbirleriyle savaştığı, etten ülkeye.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta