Caan Şiiri - Zehra Yurtseven

bugün
şeftali çiçek açtı
andızların alt dalları budandı

çam tozları nefesime doluyor
içime çektiğim besmeleye
ciğerlerim dar geliyor
uzandığım teneşirde
tenimden bin can gidiyor

çocukluğumdan bir ses
''caan'' diye yükseliyor
ete kemiğe sarılıp
bir çukura gömülüyor

Hatun kişi niyetine
eller başa yükseliyor
emanette bir burma yüzük
ve eski bir kol saati, boynu bükük

hatıramda örgü eldivenlerim
parmakları ponponlu
desenleri kusursuz