Bir gün canın çıtır çıtır bir sıcak ekmek çektiğinde beni ararsın !
Bir Pazar sabahı, evinin alt katını, üst katını, odaları tararsın…
Bir iç geçirirsin:
“Ah keşke şu sonbaharda yanımda olsaydı ! ” diye…
Yiyip bitirirsin kendini, sorarak hep; “niye? Niye !”
Yapraklar uçuşuyor, yağmurlar dökülüyor…
Neden dozerle, kepçelerle içim sökülüyor ?
Geçmişte saçma sapan bir iki dakikaya mahkum ettiğim sevgili nerede? Uzun soluklu, ruhumun ihtiyacı…
Şimdi ne küçük, komik, ne acı…
Acaba hangi duygularda, üstünde hangi hırka var ?
Arttı mı kirli sakalındaki beyazlıklar !
Bir hayali vardı
Deniz hayalini gerçekleştirebildi mi ?
Çok severdi
Güvercinlerini eşleştirebildi mi ?
Duymamışım, görmemişim, hissetmemişim…
Gideceğim demişim ama hiç bir yere gitmemişim
Canını yakacağım derken kendime iyilik etmemişim
Yeniden başlamak hülyasıyla aslında hiç bitmemişim…
…
Bir gün buharı üstünde bir çay doldurduğunda beni ararsın…
Dalarsın da solunu tararsın…
Bekir Şahin 2
Kayıt Tarihi : 28.11.2024 20:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Ya da kar...
Kör edermiş, gözleri...
Tıpkı hasretin "koyusu"
Aşkın ölçülemeyen tutkusu gibi!
Durulduğunda ortam
Aramaya başlarsın,
"Kim söndürdü bu ateşi!"
Bir daha eskisi gibi yanmayacağını bile bile...
Tebrikler şiire Bekir Bey.
sonrası pişmanlık demek ki
arasanda bulunmayan
tebriklerimle
TÜM YORUMLAR (2)