Anladım ki herkes kendi doğrularının ve yaşantılarının içinde yalanı yaşıyor. Asla değişmeyecek, asla vazgeçmeyecekler. Ne tuhaf ki dönüp dolaşıp aynı şeyleri yaşıyorum şaka gibi. Sessizce ve yavaşça çekiliyorum kendi karanlığımın yalansız saflığına etrafımda inandığım ya da inanmaya başladığım her güzel duyguyu kör bir kuyuya bırakıp arınmalıyım ne zaman dönerim bilmem tek kişilik sadece gidiş en büyük yolculuğum başlamak üzere.
~oya erzurumlu~
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta