soluk boruma kaçmış olacak ki
düşümden evvel salgıladığın o isimsiz ihanet
hazmı zor bir ilişki gibi sıkıştı kasıklarımda
tıpkı sindirmekte zorlandığım bir et yumağına dönüştün işte
tıpkı geviş getirmekte güçlük çektiğim bir anlama dönüştün
ya da obez bir anlamsızlığa
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta