Buruk Hikaye Şiiri - Seyme Evren

Seyme Evren
1

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Buruk Hikaye

belki biraz buruktu hikayem benim,
ışıklar beni hep es geçti,
karanlık kutular,köşeler yuvamdı benim,
kalbinin gölgelerinde izlerim.
oysa ki yalnızca silik bir anıydım gözlerinde,
öyle de gittin ya,hislerim serzenişte.
ayrılık yıldızsız,siyah bir gecede,
nasıl gittiysen öyle de gel işte.
masallarım eksik belki biraz da yalnız kaldı.
soğudu sözcüklerim biçimlenmiyorlar artık,
yalnız senin adın kor gibi yakarken içimi,
başka hangi kelam buna dayanabilirdi ki.
işte biraz buruktu hikayem benim,
belki de geride kalışımın tesellisiydi ümitlerim.
kendi yangınında sönmüş kalbim bir daha nasıl yanabildi ki? .
artık hüzünlü şarkılar ya da rakı balık,
belki de sensizlik uyutmuyor beni.
yalnızlık bitirirmiş insanı ya,
benim tüm kalabalığım sendin galiba.
artık bir hikayem bile yoktu benim,
sonu sende kilitliydi,
yitik anahtarıysa kalbimdeydi,
almaya bile tenezzül etmedin ki,
geldiğin gibi öylede geçtin işte.
dedim ya kaybolmuştu hikayem,
bu yoksunlukta sadece bir an dokunmuştun yalnızlığıma,
insan bu ya unutkan,
yanıldı yalnızlığım sonunda var biri beni paylaşacak,
sonra gidince o rüya söyle neden ki bu isyan?

Seyme Evren
Kayıt Tarihi : 12.5.2011 19:46:00
Şiiri Değerlendir
ÖNCEKİ ŞİİR
SONRAKİ ŞİİR
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!