Neden artık güller eskisi gibi kokmuyor
Bülbüller yuva yapmak için ağaç dalı bulamıyor
Karıncalar çalışmak için yol yapıp çıkamıyor
Neden yağmurlar donuk kar ise renksiz yağıyor
Patlayan menekşeler kışta boyun büküyor
Hiçbirşeyin aslı yok her cisim sanki ruhsuz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta