Burhan Kale Şiirleri - Şair Burhan Kale

Burhan Kale

Kuşların kanadı kırık olmasın annem,
Karda kıyamette kimse kalmasın annem…
Kirpiğin ıslanıp gözün dolmasın annem,
Sevginin yerini bir şey almasın annem…

Öpülesi elin gül çiçek koksun annem;

Devamını Oku
Burhan Kale

Jaleler açar ve solar;
Açtığını bilmesen de bilirsin solduğunu...
Şol Cennetin ırmaklarında yunarlar onlar
Ancak temizlenir dilleri yalanlarından...
Ne de olsa korkularından emin yaşarlar
Başlarını çıkarmadan saraylarından...

Devamını Oku
Burhan Kale

Işığı eksildi garip dünyanın,
Nerdesin Ey Yunus dön aramıza…
Cennet bile olsa şimdi her yanın,
Yeniden nefes ver bu dünyamıza…

Gel seni çağıran mahzun gönlüme,

Devamını Oku
Burhan Kale

İçinde bir yangın gözlerinde yaş,
Üstünde bir garip korku ve telaş…
Sevgini taşıyan bu gönül bu baş,
Adını kalbine kazmış silinmez…

Kırılsın elleri zalimin bırak,

Devamını Oku
Burhan Kale

Ankara, Sivas’la, Bayburt, Kayseri…
Kalem değil kalbim yazıyor babam…
Gittiğin uzak mı gelseydin geri…
Hasretin bitmez ki azıyor babam…

Hani ellerin ya nerde nasırlar,

Devamını Oku
Burhan Kale

Ben seni anlattım, ben seni yazdım…
İsmin sayıkladım adınla sızdım...
Aşk ile hasretin kalbime kazdım,
“Gözyaşın boş yere akar” dediler…

Alnımda güneşin içimde sözün,

Devamını Oku
Burhan Kale

Mevsim gibi bir aydır,
Tanklar geçer sokaklarından,
Sağlı sollu hizadalar
Selam durur kelli felli adamlar,
Besbelli ki bir bayramdır...

Devamını Oku
Burhan Kale

Ben seni tanımam bilmem ki dersin,
Ben de senin gibi insanım işte...
Derdine bir derman olmam ki dersin,
Ben de senin gibi insanım işte…

Bazı gün gülerim bazen ağlarım,

Devamını Oku