Ben hayallerimi,
Köprünün karşı kıyısında bıraktım.
Karanlık gecelerin sevgilisi oldum sayende...
Hatırımı soranlar hep, canımı yakanlar...
Öyle alıştım ki; canımda yanmıyor sayende.
Senin okşamayı bile beceremediğin saçlarım,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'Ben hayallerimi,
Köprünün karşı kıyısında bıraktım.' köprü varsa mesele yok; köprüsüz ırmakları geçmek zordur...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta