Kovalamamak gerek benliği, düşüncelere yetişemeyecek kadar çok uzaklara
Yoktur artık onun hiçbir vakitte acelesi
Karışmaktır niyeti, her düşüncede başka bir yaşamın arasına
Her yanı kırıp dökerek dağıtmaktır tercihi, gözlerden ırak kala kala
Terk edip giden bir bahar neşesi
Budur insanın yaşamdaki nefesi
Bir akıl sıkılır derinlerdeki
Bu kadar mıdır varoluşun berisi
Yaşadığıdır sadece o, daimi kendi hislerindeki.
İnsafı olmayan, karanlık tarafından örülmüş duygudadır varlık
Haberi olmaz hangi düşüncenin ne zaman doğacağından
Geçer masmavi gökyüzünün altında, mavi denizlerin karşısına
Konuşur orada bir başına arzuladıklarıyla.
&
Zihnin firari bir köşesi, deşiyor derinlerin en sefil muammasını
Birbirine düşkün düşüncelerin sürekli kanayıp duran yarasını
Bir bakışın kendine karşı seyre dalması,
Yazmaz kendine yüceliklerden yücelik beğenen insanın lisanında
Zihnin firarilikte hissettikleri,
Bazı vakitler derman yarattığı kadar zehirli bir hissin de beteri.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!