Bunca Uğraş Bunca Çaba

hasret ayrılıktan yorgun
ayrılık hasretten bıkkın
gurbet ki sılaya zıkkım
akşamı yüreğe zıpkın

geçiyor ömrüm yaklaşarak sona
yaşam endekslenmiş çorbayla somuna
kim kimin umurunda kim kime dum duma
niçin arkadaş bunca uğraş bunca çaba

benzetiyorum bazen kendimi çelebiye
dilim varmasa da söylemeye
hayat şaraba meze benzer leblebiye
birer gün birer gün mahkum tükenmeye

mevsimler getirir mevsimleri
günler kovalar günleri
yarınlar değimlidir yapan dünleri
sızlıyor bedenimin tüm yanları

bunca yaş yaşadım bunca uğraştım
nehir oldum deryalara karıştım
estikçe rüzgar dalgalarla dolaştım
liman bulamadım kayalara yanaştım

durmadan yazıyorsun kölecioğlu ahmet
hayattan çeksen de hep türlü zahmet
yaradan Mevla dan beklenir rahmet
yeter ki isyana düşmeden sabret

Ahmet kölecioğlu 2001