Hani o insanın psikolojisini bozan, pazartesi sendromuna ön ayak olan, yoğun İstanbul keşmekeşinin, o yoğun seslerin ve insan sellerinin arasından sıyrılıp, yaktım cigaramı.
Ve,
Marmara'nın incisi Kız Kulesinin gölgesindeki engin maviliklerin ürpertici sessizliğine daldım...
Hayranlık, merak ve acabaların keşkeleri ile dopdoluyum şu an.
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta