Kaç kez öpmüştü dudaklarını oysa.
Kaç kez kestane ağacını yoklamışlardı.
Bahçeliydi evleri,sokağın başındaydı.
Gelinlik bakmışlardı vitrinlerin önünde.
Eve geç kalmışlardı kaç kez.
Yağmurların altında ıslanmışlardı...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




antoljinin bu yönünü sevmiyorum şiir gibi şiirler bir kenarda kalakalıyor öylece ne uğrayan var ne de soran herkes elma şekerinin peşinde bu şairler şair değil
besbelli
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta