Sebepsiz fırtınalarla boğuşurken, yüzünü gösteren güneş beni bir nebze de olsa rahatlatmıştı..
Güneş yüreğimde kalıcıydı..
Diğer yüreklerde ise parçalı bulutlu..
Güneşlerimizin bu kadar tutmayacağını bilseydim sebepsiz fırtınalara boyun eğerdim..
Beyaz bayrağım hemen yan cebimdeydi..
Sebepsiz fırtınaların, farklı frekanslardan daha iyi olduğunu anladım..
Ama artık geç olmuştu..
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta