Rahmet pınarını sarıp sırtına,
Bir dünya turuna çıkar bulutlar.
Bazen yağmur olur, bazen fırtına,
İlahi emirle akar bulutlar.
Yüklenir yükünü yola dizilir,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




"Aşk" ,"Işk" kökünden türetilen bir kelime olup, mana olarak da, sevenin sevdiği kişiyi -tıpkı sarmaşığın kendisine payandalık yapan canlı ağaçlara yaptığı gibi- severken boğup öldürmesi demektir. Onun içindir ki, ne Kur'anda ne de sahih hadislerde aşk tabirine rastlamak mümkün değildir. Kitap ve sünnette geçen tabirler "Hub" ve "Muhabbet" tabirleridir. Yani, "İlahi aşk" diye bir şey söz konusu olamaz! Bu gibi tabirleri İslam'ın teessüsünden asırlar sonra bid'atçı ve hurafeci tarikatçılar uydurmuşlardır.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta