İnsan, hayatında kaç kere görebilirdi ki o yedi rengi?
Onları bir arada görmek, önce yağmuru görebilmekti.
O kadar da basit değil tabii. Yağmura aşık olabilmekti.
Sonra ona denk gelme umuduyla beklemekti.
Onu görmek için de güneşle yağmur buluşmalıydı.
O zaman biraz da güneşe aşık olmak gerekti.
İkisini bir arada bulmak belki çok kolay değildi.
Seni her özlediğimde sevgilim,
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.
Devamını Oku
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta