Bülent Öntaş Şiirleri - Şair Bülent Öntaş

Uzun yürüyüşlere yazdım adını
beton kaldırımlara
duvarlara yazdım seni kırmızı
gece vaktinde
çekingen ve küçük harflerle
gökyüzüne yazdım

Koynuma birden fazla sevmeler aldım
Haberi yoktu sağ yanımın soldan
Dur durak bilmeden yürüyordu hayat
Aşk ile, sevda ile dört koldan

Bülent Öntaş

Seviyorsam eğer hala
ellisinde
kaldıysa yarım asırlık bir ömür geride
yegâne sebebi sen değilsin
sevgili
ben sevmeyi öğrendim

Sıradan hikayeler okuyorum
yerin yüzünde
tekdüze sözlerden
han yapıyormuş
acemi kalfalar
hayat kısaymış, saçlar dökülürmüş

Güneşin gölgesi/yeşil orman/
tek tek ağaçlar
tel tel olmuş dökülür/kirpikler/saçlar
ne yamansın/beyaz bulut/mavi gökyüzü
yerin yüzünde suçlar/
göğün yüzünde/yel/uçuşur kuşlar

Biliyorum
İçine işleyecek
Bu dizeler
Ah bir okusan eskisi gibi
Kopup gelsen
Coşkunun selinden

Bir güne
Bir hüzün yeter
Ay ışığında ortaya çıkar
Fazlasıyla keder
Gece yüreğimizde saklanan günden
Sabah umuda yolculuktur

Uçamıyorum
Kuşların ardı sıra
Bulutlara
Bakıyorum
Çatı aralığından
Hava kararmış

Yergi

Bir zamanlar
ne güzel sözlerin vardı senin
ah dünya
yine rahat durmuyorsun yerinde

Her yeni günde
dost edinmeyene eyvahlar olsun
şafak vaktinde sabahı
görmeyenin
gözü kör olsun
ayçiçeği tarlalar gelir aklıma