Bülent Dağlı Şiirleri - Şair Bülent Dağlı

Sen beni unuttuğun anlarda,
Ellerini,başka ellerle buluşturduğun zamanlarda,
Kalbinin sesi,her hangi bir sesle karıştığında,
Ben seni öyle seveceğim.

Sen beni unuttuğun anlarda,
Ellerini,başka ellerle buluşturduğun zamanlarda,
Kalbinin sesi,her hangi bir sesle karıştığında,
Ben seni öyle seveceğim.

Neden kaçıyorum dedim, kendi kendime,
Bırak yarım kalan Mecnun tamamlansın.
Gülde diken varsa, dikeni de yaradan var,
Bırak gül yaprakları düştüğü yerde kalsın.

Aklımda tutmaya çalışıyorum,güzel anıları,
Şöyle araladım,siyahı beyaza bağlayarak.
Bir güzel an aradım,ufkuma çöken kara bulutlar arasında.
Bulutlar,senden daha güzel anı bıraktı.

Yok olduğum halde var oluyor,
Varımda yoğum da sen oluyorsun.
Bir el uzatayım arştan diyorum,
Arşı başıma yıkıyor el oluyorsun.

Elsiz ayaksız,dilsiz dudaksız,
Bedensiz,
Buluşalım.
Üsküdar dan kalkıp,adalara giden vapurda buluşalım.
Martılara simit atarken,

Esmeseydi teninden tenime,aşk rüzğarları,
Rüzğar bir iz bırakmasaydı,gönül dünyamda,
Dünyam,damla düşmeyen çorak topraktı,
Kokun ulaşmasaydı,ruhumun duragına.

Kadınlar,bilmeden eğitirler adamları.
Adamlar öğrenirler,ama öğretmezler.
Uzaklardan bir koku gelir,

Belli ki,bana yalnızlık biçildi.
Kimsenin suçu yok,benim kumaşım böyle.
Sapla samanı ayırırsın ya,hasat mevsimi,

Aşk aşkla yoğrulursa,
Hak zuhur eder.
İki gönülde bir olursa,
Bakmak gerek,
Hak ne eder.