Bülbülüm akort eder,
Fasl`ı şahanesine çıkmadan nem ile gönül dağını,
Açar gönül yapraklarım,
Tembel aşıklar uykusundan uyanmadan.
Ritim tutar dudaklarım üstadıma mırıldanarak,
Ben demlenir O demlenir, demlenir bülbülüm.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta