İstediğin kadar ara, bulamayacaksın.
Saklandığı yeri neden söylesin.
Önemli olduğunu sen söylüyorsun,
öyle olsa, sana hayatı neden zehir etsin.
Hiçbir mesajı almadın, bütün bilgilere direniyorsun.
Böyle kurulmuş yapın, sen dünyaya bırakıldığın yerdesin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta