Bul Getir Bana Şiiri - Sadık Kocabaş

BUL GETİR BANA
Dostlar ne istersin diye soruyor,
Bu soru bana işkence oluyor,
Şehirde gönüller sitem doluyor,
Selamı başına koy getir bana.

Altın istemem gümüşü istemem,
Mal mülk için gayrı gönül incitmem,
Nerede merhamet satılır bilmem,
Bir tutam insanlık bul getir bana.

Gönül gözü körler,bakmasın bana
Herkes bir yol bulmuş, koşar ziyana.
Çıkarsız, hesapsız, hep dosttan yana,
Doğruyu söyleyen dil getir bana.

Baba ocağında tüten dumanı,
Kapıda bekleyen yaşlı anamı,
Kim geri getirir geçen zamanı?
Çocukluğumu geri bul getir bana.

Muhabbet kayboldu, sözler buz tuttu,
İnsanlar şükürle sabrı unuttu.
Gitti o gölgeler, bağlar kurudu,
Ocağı sönmemiş kül getir bana.

Komşu komşusuna kapı açardı,
Bir tas çorbasını verir saçardı,
Varsa hatır soran bizim orada,
O eski dostluğu bul getir bana.

Kalemsiz Şair der, dünya fanidir,
Gönülde saklanan sevda canıdır,
İnsan insanlığa oldu yabancı?
Bulursan vefayı bul getir bana.