dışarda karla karışık rüzgar esiyor.
ben aynı yalnızlıkla dünü özlüyorum.
kimse gözükmüyor buğulu penceremden.
o pencerelere büyülü isimler yazıyorum.
en çok güneşin doğuşuna hasretliğim.
battığı günden beri bende,hayalini kuruyorum.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta