Bugün Şiiri - İlyas Kaplan

Sabahın ilk ışığı kapını çaldığında,
dünya henüz uyanmamışken,
sen hâlâ dünün yorgunluğunu,
omuzlarında taşıyorsun.
Ama bak…
Bugün, sessizce eğilmiş,
seni bekliyor.
Ne dünün kederi ne yarının endişesi,
sadece bu an,
bu nefes,
bu kalp atışı.

Gel, dur bir an.
Gözlerini aç yavaşça.
Bugün sana kendini anlatacak.
Sıradışı olduğu için sıradan,
Sıradan olduğu için sıradışı.

Bugünü günlerden bir gün sanıyorsun.
Sıradan.
Ömrünün günlerinden bir gün.
Hayır, bugün bir gün değil.
Bitane. Eşsiz. Benzersiz.
Dünün hatıraları ile
yarının hayalleri arasına paketlenmiş
tatlı bir gün bugün.

Başka hiçbir gün bu kadar zengin değil.
Hem hatıralar var içinde hem ümitler.
Armağan. Yokluktan çıkarılmış.
Sabah sürprizi olarak getirilmiş.
Tam sana göre.

İçinde tanındığın bir gün.
Bilindiğin. Beklendiğin. Sevildiğin.
Özlendiğin. Gülebildiğin. Ağlayabildiğin.
Bıkabildiğin hatta.
Bir tane daha gelir diye sıradan sanabildiğin.
Sana özel…

Bilseydin gününü nasıl da telaşlı olurdun, oysa.
Son günün bilseydin,
ilk günün olsaydı,
hakkını vermek için telaşlanır da,
hakkını veremezdin.
Demek ki son günün
ya da ilk günün sanmadığın kadar,
Özel günün olduğunu unuttuğun kadar
"biriciktir bugün.

Bugün,
evet, sadece bugün,
senden böylesi adam gibi bir karşılık bekliyor.
Bugün ömrünün ilk günü.
Arkasında muazzam hatıralar saklıyor,
önü sıra güzel yarınlar vaad ediyor sana.

Bugün,
arkasında bıraktığı
hatıralı günler sayesinde güzel.
Hatıralarını paylaşanların gözünde
hatırlı biri olarak var oluyorsun bugünde.
Ya hiç hatıran olmasaydı,
bugün hatırlı olmazdı sana.
Ya düne dair hatırladığın elemler olmasaydı,
bugün, elemlerin bitmesiyle gelen lezzeti,
sıkıntıların geçmesiyle gelen huzuru
sunamazdı sana.

Bugün ömrünün son günü;
geride bıraktığın binlerce günün acısı,
hüznü, hatası sevabı, doğrusu, eğrisi
seni bugünün hakkını verebilecek
kıvama getirdi.
Rabbinin seni zahmete sokmadan
aynanın önüne getirdiği bugün,
şimdi burada,
hayretini hak ediyor,
minnetini umuyor.

Sen ve bugün
bu kadar olağan sayılacak kadar ,
beraberseniz,
bütün zamanları damıtan,
bütün varlığı eşiğine yığan
Ne muhteşem bir ikramdır bu.

Bugün sessiz mucizelerin yöresidir;
Bugün rahmetin en çok yağdığı
bahar ülkesidir.
Rahmet dokununca böyle dokunur işte;
Günün her noktasındadır
ama hiçbir yerde değil gibidir,
varlığını hissettirmez.

Günün en taze rüzgarı
Yumuşacık ve incecik bir tül gibi sarar yüzünü.
Rahmet hiç hissettirmeden
yüreğinin her noktasına,
unutasın diye değil.
Minnettarlığını hiç baskısız,
hiç şeksiz, şüphesiz ifade edesin diyedir.

Bugün…
Dön bir daha bak
Bir daha gör etrafını...
Bak neler göreceksin,
Bak neler fark edeceksin.

Şimdi …
Gün hâlâ devam ediyor.
Pencerenin kenarındaki ışık aynı ışık,
nefesin aynı nefes.
Ama sen biraz daha uyanıksın.
Kalk.
Yürü.
Gül.
Ağla istersen.

Unutma:
Bu gün, bir daha asla gelmeyecek.
Ve sen,bu biricik günde,
özelsin.bitanesin ,eşsiz,benzersiz…
Yokluktan çıkarılmış.
Sabah sürprizi olarak gönderilmiş
Kutlu bir armağansın…

redfer