Yerimiz aynıydı kökümüz aynı
Bizi bizden etti bu zalim zaman
Rengimiz aynıydı kokumuz aynı
Seni buğday etti beni de saman
Aynı anda düştük kara toprağa
Aynı anda döndük yeşil yaprağa
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta