Saçlarım gür çıksın diye değil
Kafamın usturaya vuruluşu
Yetmezdi,
Harman yerinde arta kalan,
Küllü
Buğday taneleri....
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Harikasın Dost.
İnşallah ovalarımız da kel kalmaz...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta