Buğday Meydanı Şiiri - Mahmut Nebi Kaya

Kim olduğun kime battı da,
yok saymaya çalıştılar,
yok etmek için seni.

Yok olmayan varlığı,
boşluğu doldurdu dev adamın,
zaten kendisinden başka da kimseler yoktu.

Babanı, dedenin önünden ölüme yürüttüler.
Oyla deden yürümeden önce yağlı urgana
bir yadigar bırakacaktı babana.
Oğlu babadan önce asılacaktı,
bihaberdi.

Babanı ölüme yürüttüler,
yağlı urgana uzattı boynunu.
Topluluğu şöyle sakince izledi,
oğluyla göz göze geldi
kafadaki sisi dağıtmak için
ve karanlığı aralamak için
gülümsedi sana.

İnsanlık kendini kişiden yitirirse,
acı da haz verir insana.

Buğday kokardı eskiden bu meydan.
Artık sonsuza kadar acı.

Mahmut Nebi KAYA
11 Ocak 2023