Sadece alışır, yaşadıkları
Unutursa insan, güneşle doğar
Yağmurun toprağa,taşıdıkları
Dertleri unutur, bu yeşil bahar
Hayat hiçbir zaman, yalnız doğmadı
Hakikat uğruna, aşkı boğmadı
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta